Transakcje terminowe forward, które przeznaczone dla klientów narażonych na ryzyko związane ze zmianą kursu walutowego ze względu na posiadane zobowiązania i należności walutowe, tj. przede wszystkim dla eksporterów i importerów.
Walutowe transakcje terminowe forward to transakcje wymiany walut (kupna/sprzedaży) między klientem a Bankiem w ustalonym terminie w przyszłości według kursu terminowego ustalonego w dniu zawarcia transakcji.
Swap walutowy, czyli zamiana polegająca na kombinacji operacji spotowej i terminowej. W tej operacji ustala się z góry kursy, po jakich następuje wymiana waluty obecnie i wymiana zwrotna w przyszłości.
Opcje walutowe przeznaczone są dla klientów narażonych na ryzyko związane ze zmianą kursu walutowego ze względu na posiadane zobowiązania i należności walutowe, w tym przede wszystkim dla eksporterów i importerów.
Opcja walutowa jest to umowa dająca nabywcy prawo, nie obowiązek do kupna lub sprzedaży waluty, po z góry określonym kursie zwanym kursem realizacji, w określonym dniu w przyszłości. Natomiast sprzedawcy opcji daje obowiązek, a nie prawo do kupna lub sprzedaży waluty po z góry określonym kursie.
Opcja jest formą polisy ubezpieczeniowej, która ma swoją cenę. Za uzyskane prawo nabywca płaci wystawcy opcji premię.
Opcja walutowa europejska może być zrealizowana w jednym konkretnym dniu ustalonym podczas zawarcia transakcji.
Opcja walutowa amerykańska może być zrealizowana w dowolnym dniu od momentu nabycia do momentu wygaśnięcia kontraktu.
Opcje barierowe możemy podzielić na dwa typy: knock-in oraz knock-out
Opcja typu knock-in jest opcją typu barierowego. Jest uaktywniana tylko wówczas, jeśli cena instrumentu bazowego dotknie (bariery). Jeżeli tak się stanie profil takiej opcji będzie profilem opcji standardowej.
Opcje typu knock-in kosztują mniej od opcji standardowych, a umożliwiają zajęcie podobnej pozycji. Możliwe są bardziej złożone konstrukcje opcji typu knock-in, np. można skonstruować opcję tego typu, która zostaje uaktywniona, jeżeli cena instrumentu bazowego dotknie jedną z dwóch barier - jedną wyznaczoną na dole, a drugą na górze w dowolnym dniu od daty nabycia do daty wygaśnięcia opcji (opcje barierowe amerykąńskie) lub dotknie w dniu wygaśnięcia o godz. 10 NYT. Opcje takie nazywane są opcjami typu double knock-in.
Knock-out jest opcją typu barierowego. Profil opcji uzależniony jest od tego czy cena instrumentu bazowego dotknie określonego poziomu (bariery). Profil opcji typu knock-out jest podobny do opcji standardowych z tą różnicą, że posiadacz opcji tego typu traci swoje prawa, jeżeli cena instrumentu bazowego sięgnie określonego poziomu. Cena opcji typu knock-out jest mniejsza niż opcji standardowych, gdyż kupujący ryzykuje utratę swoich praw. Podobnie jak w przypadku opcji typu knock-in możliwe jest skonstruowanie opcji typu knock-out z dwiema barierami cen - jedną niską, a drugą wysoką (double knock-out). W takim przypadku nabywca opcji traci swoje prawa w sytuacji kiedy kurs rynkowy dotknie dolnej lub górnej bariery w dowolnym momencie od daty nabycia do dnia wygaśnięcia opcji (opcje barierowe amerykańskie) lub o godz. 10 NYT w dniu wygaśnięcia opcji (opcje barierowe europejskie)
Opcja typu azjatyckiego inaczej nazywana opcją typu avarege-rate posiada profil oparty na średniej cenie instrumentu bazowego w okresie trwania opcji. Dla przykładu, jeśli inwestor nabył opcję kupna typu azjatyckiego, to wynik na tej opcji będzie wyliczony:
Opcje azjatyckie są używane szczególnie chętnie przez inwestorów na rynkach o niskiej zmienności, jeżeli potrzebują zabezpieczyć się przed ryzykiem kursowym przez pewien okres. Opcje tego typu są ciekawym rozwiązaniem dla firm, które w regularnych odstępach czasu posiadają przepływy walutowe o zbliżonym wolumenie. Opcje typu azjatyckiego są tańsze od opcji standardowych ze względu na mniejszą zmienność średniej ceny instrumentu bazowego.
