Oferta
Akcje

Charakterystyka:

Akcja jest udziałowym papierem wartościowym, który został wyemitowany przez spółkę akcyjną. Nabywca akcji staje się współwłaścicielem spółki (właścicielem części jej majątku). Każdy akcjonariusz jako współwłaściciel spółki posiada wynikające z tego prawa, z których najistotniejsze to:

  • prawo do uczestniczenia w walnym zgromadzeniu spółki, dającym prawo głosu i tym samym wpływania na najważniejsze decyzje spółki,
  • prawo do informacji o działalności spółki,
  • prawo do dywidendy, czyli udziału w zyskach,
  • prawo poboru nowych akcji, które w przypadku nowej emisji akcji oznacza przywilej pierwszeństwa przy zakupie tych akcji przez dotychczasowych akcjonariuszy.
  • prawo do udziału w majątku spółki po przeprowadzeniu jej likwidacji.

 

Inwestycje w akcje wiążą się z wysokim ryzykiem wahań kursów i możliwością poniesienia straty  finansowej.

Akcje mogą być imienne lub na okaziciela, a przychody inwestora posiadającego akcje spółki mogą pochodzić w szczególności z dwóch źródeł:

  • dywidend – stanowiących część zysku netto spółki akcyjnej przeznaczonego do podziału pomiędzy akcjonariuszy,
  • zysków kapitałowych – wynikających ze wzrostu ceny akcji w okresie ich posiadania.

 

Prawa do akcji (PDA):

W związku z tym, że od momentu emisji akcji do czasu ich wprowadzenia do notowań może upłynąć kilka tygodni lub nawet kilka miesięcy, wprowadzony został instrument prawa do akcji (PDA).

Mogą one być przedmiotem obrotu już w kilka dni po przydziale akcji, a jeszcze przed ich zarejestrowaniem w sądzie, co umożliwia niezwłoczne wycofanie się z dokonanej inwestycji, a jednocześnie umożliwia ich nabycie tym, którzy nie dokonali tego w publicznej subskrypcji, zanim same akcje zadebiutują na giełdzie. Obrót prawami do akcji podlega takim samym regułom jak obrót akcjami. Po decyzji sądu o zarejestrowaniu nowej emisji, po uzgodnieniu z Giełdą Papierów Wartościowych w Warszawie S.A., PDA są zastępowane przez akcje.

Czynniki ryzyka:

Zgodnie z art. 48 ust 2 Rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2017/565 z dnia 25 kwietnia 2016 r.  opis ryzyka instrumentów finansowych zawiera następujące elementy:

  1. Wskazanie na ryzyko związane z danym rodzajem instrumentu finansowego, w tym wyjaśnienie mechanizmu dźwigni finansowej i jego wpływu na ryzyko utraty całej inwestycji, w tym ryzyko związane z niewypłacalnością emitenta lub powiązanymi zdarzeniami, takimi jak umorzenie lub konwersja długu oraz,
  2. Wskazanie na zmienność ceny określonych instrumentów lub ograniczenia dotyczące dostępności rynku na takie instrumenty.

W przypadku inwestycji w akcje spółek można wyróżnić grupy następujące ryzyka wpływające na zrealizowanie stopy zwrotu z inwestycji, która różni się od stopy zwrotu oczekiwanej przez inwestora.

Ryzyko rynkowe (ryzyko zmiany ceny)– występuje z uwagi na zależność trendów na rynku akcji oraz stopy zwrotu z inwestycji od sytuacji makroekonomicznej panującej w kraju i na świecie. W konsekwencji pozytywne tendencje w gospodarce skutkują pozytywnymi trendami na rynku finansowym i ceny akcji większości spółek posiadają w takim przypadku tendencję wzrostową. Analogicznie, negatywne tendencje w gospodarce mogą powodować spadek cen większości akcji.

Na sytuację makroekonomiczną panującą na krajowych i międzynarodowych rynkach mają wpływ m.in. polityka monetarna banku centralnego, polityka fiskalna rządu, stopień zaufania do systemu prawa, egzekwowalność wyroków sądowych, tempo wzrostu PKB, poziom inflacji, zmiany w cenie surowców, wahania kursów walut, wysokość stóp procentowych, wielkość deficytu budżetowego, bilans płatniczy, zagrożenie terrorystyczne etc.

Ryzyko branżowe – związane jest z inwestowaniem w daną branżę (segment) rynku. Akcje większości spółek działających w określonej branży są narażone na grupy charakterystycznych dla danej branży czynników ryzyka, w szczególności takich jak: wzrost konkurencji w danej branży, wahania cen surowców, spadek popytu na produkty sprzedawane przez podmioty z branży oraz zmiany technologiczne.

Ryzyko  emitenta – związane jest z sytuacją finansową i operacyjną danej spółki. Wyniki finansowe oraz sytuacja operacyjna (rozumiana jako jakość zarządzania spółką, wdrożona strategia jej rozwoju, stosowane innowacje technologiczne itp.) wpływają na poziom notowań akcji spółki, a także na zmienność kursu jej akcji. Wymienione czynniki mogą powodować wzrost lub spadek ryzyka związanego
z inwestycjami w akcje spółki – im słabsze wyniki finansowe i niższa jakość zarządzania, tym większe prawdopodobieństwo poniesienia straty oraz wyższa zmienność notowań akcji.

Przy analizie ryzyka danej spółki należy wziąć pod uwagę także jej kapitalizację. Spółki o małej kapitalizacji, co do zasady, cechują się większą zmiennością notowań kursu akcji (im mniejsza kapitalizacja, tym większe prawdopodobieństwo dużych zmian notowań kursu akcji).

W przypadku akcji będących przedmiotem oferty publicznej należy również zwrócić uwagę na ryzyko związane z niedopuszczeniem lub opóźnieniem dopuszczenia akcji do obrotu giełdowego.

  1. informacje o przeszkodach lub ograniczeniach dotyczących wyjścia z inwestycji, na przykład w odniesieniu do niepłynnych instrumentów finansowych lub instrumentów finansowych o ustalonym okresie inwestycji, w tym ilustrację możliwych metod i skutków wyjścia, informacje
    o obostrzeniach oraz orientacyjne ramy czasowe sprzedaży instrumentu finansowego pozwalające na odzyskanie kosztów początkowych transakcji na danym rodzaju instrumentów finansowych

 

Ryzyko płynności – określa łatwość, z jaką można sprzedać posiadane akcje bez utraty wartości w stosunku do bieżącej ceny rynkowej akcji. Co do zasady, im mniejsza wartość wolumenu obrotów, tym większa zmienność notowań i wyższe ryzyko płynności. W przypadku akcji niepłynnych inwestor może czekać przez długi okres czasu, zanim uda się sprzedać posiadane akcje bez ponoszenia straty, natomiast wcześniejsza sprzedaż, może wiązać się z koniecznością sprzedaży po cenie znacząco niższej niż oczekiwana przez klienta. W przypadku niekorzystnego spadku wartości akcji, czas oczekiwania na odzyskanie początkowej kwoty inwestycji może wynieść kilka lub kilkanaście lat ale istnieje również ryzyko, że klient w ogóle nie odzyska w całości początkowej kwoty inwestycji.

W przypadku instrumentów finansowych notowanych na rynkach finansowych inwestor chcący wyjść z inwestycji musi zwrócić uwagę na płynność instrumentu, gdyż może ona mieć istotny wpływ na rentowność danej inwestycji.

Dla instrumentów nienotowanych na rynkach finansowych wyjście z inwestycji wiąże się z ryzykiem znalezienia kontrahenta czyli drugiej strony transakcji, co  może skutkować uzyskaniem niskiej wyceny instrumentu finansowego.

  1. wskazanie na fakt, że w wyniku transakcji na takich instrumentach inwestor może przyjąć zobowiązania finansowe i zaciągnąć inne dodatkowe zobowiązania, w tym zobowiązania warunkowe, dodatkowe w stosunku do kosztów kupna instrumentów:

Nie dotyczy, ten instrument finansowy nie wymaga przyjęcia dodatkowych zobowiązań finansowych oraz nie przewiduje zobowiązań warunkowych, które są dodatkowe w stosunku do kosztów kupna instrumentów finansowych.

  1. wskazanie na wszelkie wymogi dotyczące depozytu zabezpieczającego lub podobnych zobowiązań obowiązujących w odniesieniu do tego rodzaju instrumentów:

Nie dotyczy, ten instrument finansowy nie wymaga wniesienia depozytu zabezpieczającego lub podobnych zobowiązań.

Obligacje

Charakterystyka:

Obligacja jest dłużnym papierem wartościowym, w którym emitent obligacji stwierdza, że jest dłużnikiem obligatariusza (podmiotu nabywającego obligacje) i zobowiązuje się wobec niego do spełnienia określonego świadczenia.

W przeciwieństwie do akcji obligacje nie dają posiadaczowi żadnych uprawnień względem emitenta w zakresie: prawa do uczestniczenia w podziale części dochodów, prawa głosu czy też uczestnictwa w walnych zgromadzeniach.

Dochody inwestora posiadającego obligacje mogą pochodzić w szczególności z:

  • odsetek,
  • wzrostu ich wartości rynkowej.

 

Na rynku kapitałowym wyróżniamy wiele rodzajów obligacji, które różnią się między sobą poziomem związanego z nim ryzyka.

Klasyfikacja obligacji:

Ze względu na podmiot będący emitentem obligacje można podzielić na:

  • skarbowe (państwowe) – są emitowane przez Skarb Państwa, który jest reprezentowany przez Ministra Finansów; obligacje skarbowe charakteryzują się bardzo wysoką płynnością,
  • komunalne (municypalne) – są emitowane przez jednostki samorządu terytorialnego (miasta, gminy), które mogą wystawiać je z ulgami podatkowymi; obligacje komunalne charakteryzują się mniejszą płynnością finansową niż obligacje skarbowe,
  • korporacyjne (przedsiębiorstw) – są emitowane przez podmioty gospodarcze posiadające osobowość prawną; obligacje korporacyjne charakteryzują się bardzo dużym zróżnicowaniem stopnia ryzyka, które jest uzależnione, co do zasady, od kondycji finansowej emitenta.

 

Ze względu na sposób i wielkość naliczania odsetek można wyróżnić obligacje:

  • o stałej stopie procentowej – oprocentowanie jest niezmienne przez cały czas trwania obligacji aż do momentu wykupu,
  • o zmiennej stopie procentowej – zmienność oprocentowania oznacza, że w poszczególnych okresach odsetkowych oprocentowanie obligacji może ulegać zmianie w zależności od kształtowania się określonego wskaźnika finansowego (np. WIBOR 6M, wskaźnik inflacji),
  • zerokuponowe – w przypadku obligacji zerokuponowych posiadaczowi obligacji nie przysługują odsetki przed okresem wykupu; nabywca obligacji otrzymuje kwotę równą wartości nominalnej, która obejmuje naliczone odsetki i kapitał, w terminie wymagalności; oprocentowanie obligacji wynika ze sposobu ich sprzedaży – po cenie niższej od wartości nominalnej.

 

Ze względu na czas trwania obligacji można wyróżnić obligacje:

  • krótkoterminowe (okres wykupu do 1 roku),
  • średnioterminowe (okres wykupu od 1 roku do 10 lat),
  • długoterminowe (powyżej 10 lat).

 

Przyjmując jako kryterium zabezpieczenie związane z emisją można wyodrębnić obligacje:

  • zabezpieczone całkowicie – zabezpieczenie daje przywilej nabywcy obligacji i obejmuje całość wartości nominalnej papieru dłużnego wraz z należnymi odsetkami, zabezpieczeniem obligacji może być zastaw na majątku lub hipoteka, gwarancja udzielona przez instytucję finansową itp.,
  • zabezpieczone częściowo – zabezpieczenie przybiera formy podobne jak w przypadku obligacji zabezpieczonych całkowicie, nie obejmuje jednak całości wartości nominalnej papieru dłużnego oraz należnych odsetek,
  • niezabezpieczone – nie są zabezpieczone określonym składnikiem aktywów i są emitowane na podstawie ogólnego zaufania do wystawiającego je podmiotu, ryzyko przyjmuje inwestor, który kupuje obligacje.

 

Czynniki ryzyka:

Zgodnie z art. 48 ust 2 Rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2017/565 z dnia 25 kwietnia 2016 r  opis ryzyka instrumentów finansowych zawiera następujące elementy:

  1. wskazanie na ryzyko związane z danym rodzajem instrumentu finansowego, w tym wyjaśnienie mechanizmu dźwigni finansowej i jego wpływu na ryzyko utraty całej inwestycji, w tym ryzyko związane z niewypłacalnością emitenta lub powiązanymi zdarzeniami, takimi jak umorzenie lub konwersja długu oraz
  2. wskazanie na zmienność ceny określonych instrumentów lub ograniczenia dotyczące dostępności rynku na takie instrument

Obligacje są instrumentem finansowym bez dźwigni finansowej.

Ryzyko kredytowe emitenta – związane z ryzykiem niedotrzymania przez emitenta warunków umowy oraz terminowego wywiązywania się ze zobowiązań, w szczególności:

  • niezapłacenia części/całości odsetek,
  • niespłacenia części/całości kapitału,
  • niewywiązywania się ze zobowiązań w określonym terminie.

 

Ryzyko stopy procentowej – źródłem ryzyka stopy procentowej jest relacja pomiędzy oczekiwaniami co do przyszłego poziomu stopy procentowej, a jej rzeczywistym przyszłym poziomem, który wpływa na zmiany ceny obligacji niezgodnie z oczekiwaniami. Cena obligacji zmienia się przeciwnie do zmian stóp procentowych.

Ryzyko reinwestycji – stopa zwrotu z obligacji jest obliczana przy założeniu, że otrzymane odsetki są reinwestowane. Ryzyko reinwestycji polega na możliwości spadku stóp procentowych, gdy inwestor będzie chciał zainwestować swoje okresowe dochody odsetkowe z obligacji.

Ryzyko przedterminowego wykupu – dotyczy obligacji zawierających opcję wcześniejszego wykupu, która uprzywilejowuje emitenta i pozwala mu spłacić część lub całość wartości emisji przed terminem wymagalności.

Ryzyko walutowe – dotyczy obligacji denominowanych w walutach obcych. Ryzyko to wyraża się niepewnością co do wartości przepływów gotówkowych, które kształtują się w zależności od kursu wymiany walut obowiązującego w momencie dokonywania płatności.

Ryzyko inflacji – ryzyko to odnosi się w szczególności do obligacji o stałym oprocentowaniu. W przypadku spadku siły nabywczej pieniądza zmienia się realna wartość przepływów gotówkowych z nabytej obligacji.

  1. informacje o przeszkodach lub ograniczeniach dotyczących wyjścia z inwestycji, na przykład w odniesieniu do niepłynnych instrumentów finansowych lub instrumentów finansowych o ustalonym okresie inwestycji, w tym ilustrację możliwych metod i skutków wyjścia, informacje o obostrzeniach oraz orientacyjne ramy czasowe sprzedaży instrumentu finansowego pozwalające na odzyskanie kosztów początkowych transakcji na danym rodzaju instrumentów finansowych

Ryzyko płynności – określa łatwość, z jaką można sprzedać posiadane obligacje bez utraty wartości w stosunku do jej bieżącej ceny rynkowej. W przypadku obligacji niepłynnych inwestor może czekać przez długi okres czasu, zanim uda się sprzedać posiadane obligacje bez ponoszenia straty, natomiast wcześniejsza sprzedaż, może wiązać się z koniecznością sprzedaży po cenie znacząco niższej niż oczekiwana przez klienta.

W przypadku instrumentów finansowych notowanych na rynkach finansowych inwestor chcący wyjść z inwestycji musi zwrócić uwagę na płynność instrumentu, gdyż może ona mieć istotny wpływ na rentowność danej inwestycji.

Dla instrumentów nienotowanych na rynkach finansowych wyjście z inwestycji wiąże się z ryzykiem znalezienia kontrahenta czyli drugiej strony transakcji, co  może skutkować uzyskaniem niskiej wyceny instrumentu finansowego.

Dla instrumentów finansowych z określonym terminem wykupu lub określoną gwarancją kapitału wyjście lub zamknięcie inwestycji przed terminem wykupu danego instrumentu może wiązać się z potencjalną dużą stratą finansową, jak również utratą gwarancji kapitału.

a. wskazanie na fakt, że w wyniku transakcji na takich instrumentach inwestor może przyjąć zobowiązania finansowe i zaciągnąć inne dodatkowe zobowiązania, w tym zobowiązania warunkowe, dodatkowe w stosunku do kosztów kupna instrumentów

Ten instrument finansowy nie wymaga przyjęcia dodatkowych zobowiązań finansowych oraz nie przewiduje zobowiązań warunkowych, które są dodatkowe w stosunku do kosztów kupna instrumentów finansowych.

b. wskazanie na wszelkie wymogi dotyczące depozytu zabezpieczającego lub podobnych zobowiązań obowiązujących w odniesieniu do tego rodzaju instrumentów

Ten instrument finansowy nie wymaga wniesienia depozytu zabezpieczającego lub podobnych zobowiązań.

Ryzyko inflacji – ryzyko to odnosi się w szczególności do obligacji o stałym oprocentowaniu. W przypadku spadku siły nabywczej pieniądza zmienia się realna wartość przepływów gotówkowych z nabytej obligacji.

Tytuły uczestnictwa w instytucjach zbiorowego inwestowania - jednostki uczestnictwa / certyfikaty inwestycyjne funduszy inwestycyjnych zamkniętych

Charakterystyka:

Tytuły uczestnictwa w instytucjach zbiorowego inwestowania to instrumenty finansowe, reprezentujące prawa majątkowe, przysługujące uczestnikom zbiorowego inwestowania. To przede wszystkim certyfikaty inwestycyjne oraz jednostki uczestnictwa funduszy inwestycyjnych.

Jednostki uczestnictwa/certyfikaty inwestycyjne w funduszach inwestycyjnych reprezentują udział w aktywach funduszu inwestycyjnego. Inwestycja w fundusz inwestycyjny jest równoznaczna z zakupem jednostek uczestnictwa/certyfikatów inwestycyjnych.

Fundusz inwestycyjny zbiera wpłaty od inwestorów, i w zamian za wpłacone pieniądze wydaje jednostki uczestnictwa lub certyfikaty inwestycyjne. Za pozyskane pieniądze fundusz inwestycyjny nabywa akcje i obligacje na przewidzianych jego statutem rynkach. Dzięki temu inwestor nie musi troszczyć się o dokładną analizę rynku akcji i obligacji, gdyż fundusz inwestycyjny robi to za inwestora.

Ryzyko związane z inwestycją w jednostki uczestnictwa / certyfikaty inwestycyjne zależy w głównej mierze od polityki i strategii inwestycyjnej przyjętej przez fundusz inwestycyjny.

Klasyfikacja funduszy inwestycyjnych

Ze względu na konstrukcję prawną fundusze inwestycyjne można podzielić na:

  • Fundusze Inwestycyjne Otwarte (FIO) – mogą zbywać nieograniczoną liczbę jednostek uczestnictwa i są prawnie zobowiązane do ich odkupienia na każde żądanie uczestnika. Gotowość do odkupienia jednostek uczestnictwa oznacza, że lokaty funduszy otwartych charakteryzują się większą płynnością niż lokaty funduszy zamkniętych,
  • Specjalistyczne Fundusze Inwestycyjne Otwarte (SFIO) – mogą lokować aktywa w jednostki uczestnictwa innych funduszy inwestycyjnych otwartych, tytuły uczestnictwa emitowane przez fundusze zagraniczne lub tytuły uczestnictwa emitowane przez instytucje wspólnego inwestowania z siedzibą za granicą spełniające określone wymogi, które zgodnie z ich statutem lub regulaminem inwestują powyżej 10% aktywów w jednostki uczestnictwa innych funduszy inwestycyjnych otwartych oraz tytuły uczestnictwa funduszy zagranicznych i instytucji wspólnego inwestowania, jeżeli zgodnie ze statutem funduszu uczestnikami funduszu nie mogą być fundusze inwestycyjne otwarte, fundusze zagraniczne lub instytucje wspólnego inwestowania z siedzibą za granicą zarządzane przez towarzystwo zarządzające funduszem lub podmiot z grupy kapitałowej towarzystwa,
  • Fundusze Inwestycyjne Zamknięte (FIZ) – emitują certyfikaty inwestycyjne w okresach subskrypcji. Są to papiery wartościowe, których liczba jest stała i może zmieniać się tylko w przypadku nowych emisji lub wykupienia przez fundusz. Certyfikaty inwestycyjne mogą być dopuszczone, a następnie wprowadzone do notowań na rynku regulowanym. Polityka inwestycyjna prowadzona przez te fundusze jest znacznie szersza w porównaniu z polityką inwestycyjną funduszy otwartych.

 

Ze względu na stosowaną politykę inwestycyjną fundusze inwestycyjne można podzielić na:

  • Fundusze Rynku Pieniężnego – inwestują środki Klientów w krótkoterminowe papiery dłużne, takie jak bony skarbowe czy krótkoterminowe obligacje Skarbu Państwa. Jest to grupa funduszy obarczona niskim ryzykiem. Co do zasady fundusze przynoszą bieżący zysk powyżej inflacji, a wartość inwestycji praktycznie nie podlega wahaniom. Są polecane osobom, które chcą zainwestować środki w krótkim okresie – co najmniej jednego miesiąca,
  • Fundusze Obligacyjne – inwestują środki Klientów w obligacje, głównie w obligacje skarbowe, komunalne lub obligacje przedsiębiorstw (korporacyjne). Obarczone są nieco większym ryzykiem inwestycyjnym niż fundusze rynku pieniężnego. Rekomendowany okres inwestycji to minimum 1 rok,
  • Fundusze Stabilnego Wzrostu - w ich portfelach inwestycyjnych przeważają papiery dłużne: obligacje i bony skarbowe. Udział akcji w aktywach może wynieść od 0 do 40%. Rekomendowany okres inwestycji to minimum 3 lata,
  • Fundusze Zrównoważone – inwestują środki Klientów zarówno w związane z podwyższonym ryzykiem akcje (około 40 - 60% aktywów), jak i w papiery wartościowe o umiarkowanym poziomie ryzyka – obligacje. Ryzyko związane z tego typu funduszami jest duże, natomiast jednocześnie możliwość zysku jest większa niż przy funduszach stabilnego wzrostu. Rekomendowany okres inwestycji to minimum 4 lata,
  • Fundusze Akcji – lokują do 100% aktywów w akcje przy wykorzystaniu agresywnych strategii inwestycyjnych. Są najbardziej podatne na wahania koniunktury rynkowej. Ryzyko jest wysokie z powodu możliwych znacznych wahań wartości jednostki lub certyfikatu. Zagrożenie to spada wraz z przedłużeniem horyzontu czasowego inwestycji. Sugerowany horyzont czasowy inwestycyjny wynosi co najmniej 5 lat,
  • Fundusze Aktywnej Alokacji – mogą w zależności od koniunktury na rynku finansowym kierować środki pieniężne w te segmenty rynku, które dadzą najkorzystniejsze możliwości ich pomnożenia. Ich możliwości inwestycyjne nie są tak ograniczone jak w przypadku klasycznych funduszy. Zarządzający funduszem mogą nawet zredukować ilość akcji w portfelu inwestycyjnym do zera, jeśli koniunktura jest niekorzystna, natomiast gdy ulegnie poprawie mogą zwiększać ich udział do poziomu maksymalnego,
  • Fundusze z Ochroną Kapitału – podstawową zasadą ich polityki inwestycyjnej jest zabezpieczenie przed spadkiem wartości jednostki uczestnictwa poniżej określonego poziomu poprzez alokowanie portfela inwestycyjnego w udziałowe papiery wartościowe, instrumenty pochodne oraz papiery wartościowe o stałym dochodzie.

 

Czynniki ryzyka:

Zgodnie z art. 48 ust 2 Rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2017/565 z dnia 25 kwietnia 2016 r.  opis ryzyka instrumentów finansowych zawiera następujące elementy:

  1. wskazanie na ryzyko związane z danym rodzajem instrumentu finansowego, w tym wyjaśnienie mechanizmu dźwigni finansowej i jego wpływu na ryzyko utraty całej inwestycji, w tym ryzyko związane z niewypłacalnością emitenta lub powiązanymi zdarzeniami, takimi jak umorzenie lub konwersja długu oraz
  2. wskazanie na zmienność ceny określonych instrumentów lub ograniczenia dotyczące dostępności rynku na takie instrumenty

 

Jednostki uczestnictwa funduszy inwestycyjnych nie posiadają dźwigni finansowej.

Ryzyko inwestycyjne (ryzyko zmiany ceny) – wszelkiego rodzaju inwestycje na rynku finansowym obarczone są ryzykiem inwestycyjnym definiowanym najczęściej jako możliwość utraty określonej części lub całości zainwestowanego kapitału. Fundusze inwestycyjne lokujące pozyskane od inwestorów środki pieniężne w instrumenty finansowe również cechuje określone ryzyko. Ryzyko przekłada się na wahania wartości tytułów uczestnictwa, a tym samym wahania wartości inwestycji. Im wyższe ryzyko, tym większe możliwe wahania wartości inwestycji, ale jednocześnie większe szanse na wysoki zysk. Generalnie poziom ryzyka inwestycyjnego w przypadku funduszy jest zdeterminowany dwoma czynnikami: typem funduszu oraz realizowaną strategią inwestycyjną. W krótkich okresach czasu najbardziej na wahania wartości jednostek uczestnictwa narażone są fundusze akcyjne, a w drugiej kolejności fundusze zrównoważone. Najmniejsze ryzyko wahań towarzyszy funduszom dłużnym oraz pieniężnym.

Ryzyko zmiany stóp procentowych - Podniesienie poziomu stóp procentowych przez Radę Polityki Pieniężnej zwiększa koszt finansowania rozwoju przedsiębiorstw za pomocą kredytu bankowego i tym samym ogranicza zyski przedsiębiorstw. Wzrost stóp procentowych będzie oddziaływał negatywnie na fundusze akcji, a proces odwrotny – obniżenie stóp - powinien być czynnikiem oddziałującym pozytywnie. W przypadku funduszy dłużnych tendencja jest odwrotna. Większość lokat takich funduszy zwykle stanowią obligacje długoterminowe. Rynkowe notowania tych obligacji - a tym samym wyniki funduszy - poprawiają się w czasie trwania cyklu obniżek stóp procentowych (bo nowo emitowane obligacje mają coraz niższe oprocentowania i inwestorzy chętniej kupują na giełdzie wcześniej wyemitowane obligacje długoterminowe

Ryzyko walutowe - Są na nie narażeni inwestorzy lokujący oszczędności w funduszach inwestujących za granicą. Wartość majątku takich funduszy często jest wyrażona w walutach obcych. Osiągnięte przez dany fundusz zyski w dolarze, czy euro należy skorygować o zmianę kursu waluty wobec złotego w okresie inwestycji.

  1. informacje o przeszkodach lub ograniczeniach dotyczących wyjścia z inwestycji, na przykład w odniesieniu do niepłynnych instrumentów finansowych lub instrumentów finansowych o ustalonym okresie inwestycji, w tym ilustrację możliwych metod i skutków wyjścia, informacje o obostrzeniach oraz orientacyjne ramy czasowe sprzedaży instrumentu finansowego pozwalające na odzyskanie kosztów początkowych transakcji na danym rodzaju instrumentów finansowych

Ryzyko płynności – jednostki uczestnictwa funduszy inwestycyjnych otwartych, zbywane i odkupywane są w terminie nie dłuższym niż 7 dni od dnia złożenia zlecenia. W przypadku znaczącego spadku aktywów funduszu, fundusz może zawiesić odkupywanie na okres nie dłuższy niż dwa tygodnie. Ten okres może się wydłużyć za zgodą Komisji Nadzoru Finansowego.

W przypadku, nienotowanych na giełdzie certyfikatów inwestycyjnych, certyfikaty mogą być wykupywane przez fundusz tylko w przypadkach określonych w prospekcie emisyjnym lub statucie funduszu. Takie odkupienia mogą odbywać się w cyklach miesięcznych, kwartalnych lub dłuższych, w zależności od polityki inwestycyjnej funduszu. Niekiedy klient może czekać dłużej niż rok na zrealizowanie dyspozycji wykupu certyfikatu inwestycyjnego, w szczególności, gdy certyfikaty oparte są o niepłynne aktywa takie jak nieruchomości lub dzieła sztuki, Dodatkowo w takich przypadkach zdarza się, że fundusz nie wykupuje wszystkich certyfikatów zgłoszonych do wykupu a jedynie ich część i wówczas wykup certyfikatów klienta będzie podlegał stosownej redukcji.

W zależności od prowadzonej polityki inwestycyjnej fundusze inwestycyjne charakteryzują się bardzo dużym zróżnicowaniem poziomu ryzyka inwestycyjnego. Ryzyka związane z inwestycjami w określone fundusze inwestycyjne są wskazane i szczegółowo zdefiniowane w prospekcie informacyjnym/ emisyjnym każdego funduszu.

Klient jest zobowiązany do zapoznania się z treścią prospektu informacyjnego/emisyjnego funduszu, w którym zamierza nabyć tytuły uczestnictwa/certyfikaty inwestycyjne.

Informujemy, że

W przypadku instrumentów finansowych notowanych na rynkach finansowych inwestor chcący wyjść z inwestycji musi zwrócić uwagę na płynność instrumentu, gdyż może ona mieć istotny wpływ na rentowność danej inwestycji.

Dla instrumentów nienotowanych na rynkach finansowych wyjście z inwestycji wiąże się z ryzykiem znalezienia kontrahenta czyli drugiej strony transakcji, co  może skutkować uzyskaniem niskiej wyceny instrumentu finansowego.

Dla instrumentów finansowych z określonym terminem wykupu lub określoną gwarancją kapitału wyjście lub zamknięcie inwestycji przed terminem wykupu danego instrumentu może wiązać się z potencjalną stratą finansową, jak również utratą gwarancji kapitału.

Certyfikaty inwestycyjne mogą być zbyte na rynku regulowanym lub nieregulowanym rynku, jak również mogą być wykupione przez fundusz inwestycyjny. W przypadku zbycia certyfikatów na giełdzie cena uzyskana przez inwestora może być znacząco niższa od wyceny certyfikatu podawanej przez fundusz inwestycyjny w ramach regularnych wykupów organizowanych przez fundusz inwestycyjny.

  1. wskazanie na fakt, że w wyniku transakcji na takich instrumentach inwestor może przyjąć zobowiązania finansowe i zaciągnąć inne dodatkowe zobowiązania, w tym zobowiązania warunkowe, dodatkowe w stosunku do kosztów kupna instrumentów

Nie dotyczy, ten instrument finansowy nie wymaga przyjęcia dodatkowych zobowiązań finansowych oraz nie przewiduje zobowiązań warunkowych, które są dodatkowe w stosunku do kosztów kupna instrumentów finansowych.

  1. wskazanie na wszelkie wymogi dotyczące depozytu zabezpieczającego lub podobnych zobowiązań obowiązujących w odniesieniu do tego rodzaju instrumentów

Nie dotyczy, ten instrument finansowy nie wymaga wniesienia depozytu zabezpieczającego lub podobnych zobowiązań.

Instrumenty pochodne

Charakterystyka:

Instrumenty pochodne to instrumenty finansowe, których wartość uzależniona jest od cen innych instrumentów finansowych lub towarów, zwanych dalej „instrumentami bazowymi”.

Instrumentem bazowym mogą być w szczególności akcje, obligacje, kurs walutowy, wysokość stopy procentowej, wartość indeksu giełdowego, ceny towarów (np. ropa, miedź). Zawarcie transakcji na instrumentach pochodnych nie wymaga od klienta wniesienia środków lub kwota wniesionych środków jest mniejsza od kwot nominalnych tych transakcji. Rozliczenie instrumentów pochodnych następuje w określonej dacie w przyszłości w zależności od rodzaju zawartej transakcji.

Klasyfikacja instrumentów pochodnych:

Ze względu na podział ryzyka instrumenty pochodne można podzielić na:

  1. instrumenty o symetrycznym podziale ryzyka, w przypadku których obie strony kontraktu mają takie same prawa i obowiązki oraz ponoszą podobne ryzyko. Do grupy instrumentów
    o symetrycznym ryzyku zaliczamy kontrakty m.in. forward, futures oraz swap,
  2. instrumenty o niesymetrycznym podziale ryzyka, w przypadku których brakuje równości praw i obowiązków pomiędzy stronami kontraktu, które charakteryzuje różny profil ponoszonego przez nie ryzyka. Do grupy instrumentów o niesymetrycznym ryzyku zaliczamy opcje, warranty, obligacje zamienne.

Ze względu na miejsce obrotu instrumenty pochodne można podzielić na:

  1. instrumenty obrotu giełdowego notowane na rynku finansowym, posiadające wystandaryzowaną formę. Instrumentami obrotu giełdowego są m.in. transakcje futures, wystandaryzowane opcje,
  2. instrumenty obrotu pozagiełdowego (OTC – ang. over-the-counter), które stanowią umowy zawierane bezpośrednio między dwoma podmiotami z pominięciem jakichkolwiek rynków regulowanych. Instrumentami obrotu pozagiełdowego są m.in. transakcje swap, forward, FRA, IRS, CIRS oraz opcje.

Ze względu na dodatkowe zobowiązanie związane z rozliczeniem transakcji instrumenty pochodne można podzielić na:

  1. rozliczane poprzez dostawę – polegające na dokonaniu rzeczywistego rozliczenia transakcji, poprzez dostawę przez sprzedającego instrumentu bazowego i dokonania zapłaty przez kupującego ustalonej ceny,
  2. rozliczane gotówkowo – których rozliczenie ma charakter wyłącznie pieniężny, a kwota rozliczenia – płacona przez jedną ze stron drugiej stronie – wynika z różnicy pomiędzy ustaloną ceną a aktualną ceną rynkową instrumentu bazowego.

Czynniki ryzyka:

 

Zgodnie z art. 48 ust 2 Rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2017/565 z dnia 25 kwietnia 2016 r.  opis ryzyka instrumentów finansowych zawiera następujące elementy:

  1. wskazanie na ryzyko związane z danym rodzajem instrumentu finansowego, w tym wyjaśnienie mechanizmu dźwigni finansowej i jego wpływu na ryzyko utraty całej inwestycji, w tym ryzyko związane z niewypłacalnością emitenta lub powiązanymi zdarzeniami, takimi jak umorzenie lub konwersja długu
  2. wskazanie na zmienność ceny określonych instrumentów lub ograniczenia dotyczące dostępności rynku na takie instrumenty

 

Instrumenty pochodne posiadają wbudowany mechanizm dźwigni finansowej i w związku z tym są instrumentami najwyższego ryzyka.

Transakcje pochodne działają w oparciu o mechanizm dźwigni finansowej (transakcje lewarowane), tzn. Klient ma możliwość zawierania transakcji o wartości przekraczającej wartość kapitału przez niego zainwestowanego. Wartość wnoszonego depozytu zabezpieczającego stanowi jedynie część wartości zawieranej transakcji, Umożliwia to osiągnięcie znaczących zysków, jak również poniesienie dużych strat przy zaangażowaniu niewielkiej kwoty w postaci depozytu. Inwestowanie z wykorzystaniem dźwigni finansowej daje efekt „zwielokrotnienia” posiadanych środków finansowych. Im wyższa dźwignia finansowa (stosunek wartości zawieranej transakcji do wniesionego depozytu zabezpieczającego), tym większe ryzyko straty z inwestycji, jeżeli kurs instrumentu zmieniłby się w sposób niekorzystny dla inwestora, ale również szansa na osiągnięcie znaczących zysków, w przypadku korzystnej dla inwestora zmiany kursu.

Ryzyko dźwigni finansowej – inwestycja w instrumenty pochodne (opcje lub kontrakty terminowe)  wykorzystuje tzw. efekt dźwigni finansowej czyli nie wymaga się posiadania pokrycia finansowego pełnej wartości nabywanego instrumentu tylko jego części (depozyt zabezpieczający), co powoduje, że można osiągać zyski lub straty finansowe znacznie przekraczające pierwotnie zainwestowaną kwotę.

Ryzyko związane z wartością instrumentów bazowych (ryzyko zmiany ceny) – wartość instrumentów pochodnych zależy od bieżącej wartości instrumentu bazowego (indeksy giełdowe, akcje, referencyjne ceny towarów, obligacje itp.), jego oczekiwanej wartości w przyszłości oraz zmienności/niepewności tych oczekiwań. Czynnikiem ryzyka związanym z inwestowaniem w instrumenty pochodne jest możliwość niekorzystnego ukształtowania się wartości (cen) instrumentów bazowych w momencie rozliczenia transakcji.

Ryzyko księgowe – brak lub niewłaściwe ujęcie skutków zmian wyceny zawartych przez Klienta transakcji pochodnych w księgach rachunkowych może doprowadzić do sytuacji, kiedy Klient wykazuje straty lub nieuprawnione zyski, które są kompensowane niewykazywanym wynikiem na wycenie instrumentów pochodnych.

Ryzyko cross-defaultu – ryzyko, związane z terminowym rozliczeniem transakcji pochodnych, które może spowodować postawienie w stan wymagalności również innych zobowiązań Klienta, np. kredytów inwestycyjnych, obrotowych i bieżących; zablokowanie rachunków bieżących itp.

Ryzyko biznesowe – ryzyko niezrealizowania się planów biznesowych, wynikające np. z rozwiązania umów handlowych lub braku podpisania planowanych umów, nieplanowanej zmiany struktury sprzedaży; skutkujące tym że ostateczna wartość ekspozycji, jej struktura lub profil ryzyka jest inny niż został zabezpieczony poprzez transakcje pochodne, co powoduje, że korzyść z zabezpieczenia – w postaci stabilizacji przychodów lub kosztów – jest mniejsza lub nie istnieje. W skrajnym przypadku może to doprowadzić do sytuacji, kiedy Klient ponosi straty zarówno na pozycji zabezpieczanej jak i zabezpieczającej (pozycje te powinny się kompensować).

Ryzyko budżetowania - ryzyko wynikające z tego, że zabezpieczenie gwarantuje np. stabilność ekwiwalentu złotowego przychodów ze sprzedaży w walucie obcej, ale nie zapewnia stabilności
kosztów, które mogą być niebezpośrednio, ale jednak realnie skorelowane z kursem waluty.

Ryzyko związane z zawieraniem transakcji pochodnych z rozliczeniem przez dostawę waluty, zabezpieczających przyszłe kontrakty, umowy biznesowe – występujące w sytuacji braku określenia przez strony kontraktu dat i kwot rozliczenia należności i zobowiązań.

Ryzyko związane z wyborem pomiędzy instrumentami symetrycznymi i niesymetrycznymi - tzn. dodatkowy koszt, który trzeba uwzględnić w budżecie zabezpieczanego kontraktu np.: przy kupnie przez Klienta opcji walutowej/opcji na stopę procentową/opcji towarowej – koszt premii płaconej przez Klienta Bankowi,nieograniczone ryzyko przy opcji walutowej/opcji na stopę procentową/opcji towarowej sprzedawanej przez Klienta Bankowi,

Ryzyko wynikające ze stosowania przez Klienta strategii opcyjnych - szczególnie w przypadku strategii opcji walutowych/opcji na stopę procentową/opcji towarowych zerokosztowych, które to ryzyko związane jest najczęściej z dużą różnicą pomiędzy stosowaną do rozliczenia opcji walutowej/opcji na stopę procentową/opcji towarowej ceną rozliczeniową, a bieżącą ceną rynkową, albo niesymetrycznymi nominałami opcji walutowych/opcji na stopę procentową/opcji towarowych (przy niekorzystnej zmianie cen rynkowych straty Klienta mogą przewyższać przychód z pozycji zabezpieczanej).

  1. informacje o przeszkodach lub ograniczeniach dotyczących wyjścia z inwestycji, na przykład w odniesieniu do niepłynnych instrumentów finansowych lub instrumentów finansowych o ustalonym okresie inwestycji, w tym ilustrację możliwych metod i skutków wyjścia, informacje o obostrzeniach oraz orientacyjne ramy czasowe sprzedaży instrumentu finansowego pozwalające na odzyskanie kosztów początkowych transakcji na danym rodzaju instrumentów finansowych

Inwestor może wyjść z inwestycji zbywając instrumenty na rynku finansowym na którym są notowane.

Ryzyko płynności – instrumenty pochodne mogą charakteryzować się niską płynnością, szczególnie w przypadku bardziej skomplikowanych transakcji lub mało płynnych instrumentów bazowych (egzotyczne waluty, towary), dlatego w niekorzystnych dla inwestora okresach mogą wystąpić problemy z ustaleniem właściwej wyceny transakcji w trakcie jej trwania lub ceny referencyjnej w momencie rozliczenia, a w przypadku kontraktów rozliczanych przez dostawę z nabyciem danego aktywa bazowego.

Ryzyko płynności rynku może skutkować mniej korzystną lub niekorzystną ceną dla transakcji pochodnych, a w skrajnym przypadku – brakiem możliwości zawarcia transakcji pochodnych.

  1. wskazanie na fakt, że w wyniku transakcji na takich instrumentach inwestor może przyjąć zobowiązania finansowe i zaciągnąć inne dodatkowe zobowiązania, w tym zobowiązania warunkowe, dodatkowe w stosunku do kosztów kupna instrumentów

Inwestor musi być świadomy, że w przypadku niekorzystnego rozwoju sytuacji rynkowej istnieje ryzyko przyjęcia dodatkowych zobowiązań finansowych, które są dodatkowe w stosunku do kosztów kupna instrumentu finansowego. W szczególności dotyczy to sytuacji, gdy cena instrumentu pochodnego podąży   w kierunku odwrotnym do przewidywanego przez inwestora.

Rynek instrumentów pochodnych jest rynkiem o sumie zerowej, to znaczy, że jeśli inwestor zarabia określoną kwotę pieniędzy na instrumencie pochodnym, to inny inwestor na rynku traci tę samą kwotę pieniędzy, dodatkowo obaj inwestorzy ponoszą koszty transakcyjne wobec pośredników takich jak biura i domy maklerskie.

Nie jest możliwe uzyskanie zysku bez ryzyka i w związku z tym ponadprzeciętne możliwości zysku możliwe do osiągnięcia na rynku instrumentów pochodnych związane są z dużym ryzykiem straty, która może przewyższać wielokrotnie koszt nabycia instrumentu pochodnego.

Zmienność ceny instrumentu bazowego przekłada się zawsze na zmienność ceny instrumentu pochodnego.

  1. wskazanie na wszelkie wymogi dotyczące depozytu zabezpieczającego lub podobnych zobowiązań obowiązujących w odniesieniu do tego rodzaju instrumentów.

W związku z otwarciem pozycji na instrumentach pochodnych wiąże się obowiązek wniesienia oraz utrzymywania depozytu zabezpieczającego w wysokości ustalonej przez Izbę Rozliczeniowa (np. KDPW CCP) . Depozyt ten stanowi najczęściej kilka procent wartości otwartej pozycji jest ustalany codziennie przez Izbę Rozliczeniową. W przypadku spadku depozytu zabezpieczającego poniżej poziomu ustalonego przez Izbę Rozliczeniową  klient jest wzywany do uzupełnienia depozytu poprzez przysłanie dodatkowych środków pieniężnych lub zamknięcie pozycji.

Produkty strukturyzowane

Charakterystyka:

Produkty strukturyzowane z wbudowanym instrumentem finansowym powstają w wyniku połączenia produktów bankowych (względnie ubezpieczeniowych) oraz instrumentów finansowych. Celem produktu strukturyzowanego jest możliwość osiągnięcia zysku przy jednoczesnym zapewnieniu ochrony części/całości zainwestowanego kapitału. Produkt strukturyzowany może mieć formę lokaty inwestycyjnej, obligacji strukturyzowanej lub bezpośredniego kontraktu opcyjnego.

W zależności od konstrukcji instrumentu finansowego produkty strukturyzowane charakteryzują się całkowitą lub częściową gwarancją zwrotu kapitału w momencie rozliczenia kontraktu. Produkty gwarantujące całkowitą ochronę kapitału cechują się większym bezpieczeństwem i mniejszą stopą możliwych do osiągnięcia zysków niż produkty z częściową ochroną zainwestowanego kapitału, w ramach których Klienci mają większy udział w zyskach z danego instrumentu finansowego, ale również są narażeni na poniesienie straty w zależności od wahań określonego wskaźnika rynkowego, na którym oparty jest produkt strukturyzowany.

Najbardziej popularne wskaźniki rynkowe, na których oparte są produkty strukturyzowane i od których uzależniona jest wartość wypłacanych odsetek to indeksy giełdowe, ceny akcji spółek, ceny towarów, kursy walut, stopy procentowe.

Czynniki ryzyka:

Zgodnie z art. 48 ust 2 Rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2017/565 z dnia 25 kwietnia 2016 r.  opis ryzyka instrumentów finansowych zawiera następujące elementy:

  1. wskazanie na ryzyko związane z danym rodzajem instrumentu finansowego, w tym wyjaśnienie mechanizmu dźwigni finansowej i jego wpływu na ryzyko utraty całej inwestycji, w tym ryzyko związane z niewypłacalnością emitenta lub powiązanymi zdarzeniami, takimi jak umorzenie lub konwersja długu
  2. wskazanie na zmienność ceny określonych instrumentów lub ograniczenia dotyczące dostępności rynku na takie instrumenty

Niektóre certyfikaty strukturyzowane posiadają wbudowany mechanizm dźwigni finansowej, tzn. Klient ma możliwość zawierania transakcji o wartości przekraczającej wartość kapitału przez niego zainwestowanego. Wartość wnoszonego depozytu zabezpieczającego stanowi jedynie część wartości zawieranej transakcji, Umożliwia to osiągnięcie znaczących zysków, jak również poniesienie dużych strat przy zaangażowaniu niewielkiej kwoty w postaci depozytu. Inwestowanie z wykorzystaniem dźwigni finansowej daje efekt „zwielokrotnienia” posiadanych środków finansowych. Im wyższa dźwignia finansowa (stosunek wartości zawieranej transakcji do wniesionego depozytu zabezpieczającego), tym większe ryzyko straty z inwestycji, jeżeli kurs instrumentu zmieniłby się w sposób niekorzystny dla inwestora, ale również szansa na osiągnięcie znaczących zysków, w przypadku korzystnej dla inwestora zmiany kursu. Inwestor może osiągać zyski lub straty finansowe znacznie przekraczające pierwotnie zainwestowaną kwotę.

Produkty strukturyzowane niosą ze sobą następujące ryzyka:

  • Zmiany cen poziomu lub stóp zwrotu aktywów podstawowych,
  • Zmiany kursów walut, w przypadku aktywów zagranicznych,
  • Zmiany stóp procentowych,
  • Obniżenie ratingu kredytowego emitenta lub jego niewypłacalność,
  • Destabilizacja sytuacji politycznej, kryzys ekonomiczny,

 

Niemal nieograniczone spektrum możliwości konstrukcji strategii inwestycyjnych zawartych w produktach strukturyzowanych czyni niemożliwym określenie generalnego profilu ryzyka. Ryzyka związane z inwestycjami w określone produkty strukturyzowane są wskazane i szczegółowo zdefiniowane w prospekcie emisyjnym każdego produktu.

Klient jest zobowiązany do zapoznania się z treścią prospektu emisyjnego danego produktu strukturyzowanego, który zamierza nabyć.

  1. informacje o przeszkodach lub ograniczeniach dotyczących wyjścia z inwestycji, na przykład w odniesieniu do niepłynnych instrumentów finansowych lub instrumentów finansowych o ustalonym okresie inwestycji, w tym ilustrację możliwych metod i skutków wyjścia, informacje o obostrzeniach oraz orientacyjne ramy czasowe sprzedaży instrumentu finansowego pozwalające na odzyskanie kosztów początkowych transakcji na danym rodzaju instrumentów finansowych

Istnieje ryzyko niskiej płynności  W przypadku nienotowanych produktów strukturyzowanych, produkty mogą być wykupywane przez emitenta tylko w przypadkach i terminach określonych w statucie lub prospekcie emisyjnym. Takie odkupienia mogą odbywać się w cyklach miesięcznych, kwartalnych lub dłuższych, w zależności od konstrukcji produktu strukturyzowanego. Niekiedy klient może czekać dłużej niż rok na zrealizowanie dyspozycji wykupu produktu strukturyzowanego.

W przypadku instrumentów finansowych notowanych na rynkach finansowych inwestor chcący wyjść z inwestycji musi zwrócić uwagę na płynność instrumentu, gdyż może ona mieć istotny wpływ na rentowność danej inwestycji.

Dla instrumentów nienotowanych na rynkach finansowych wyjście z inwestycji wiąże się z ryzykiem znalezienia kontrahenta czyli drugiej strony transakcji, co  może skutkować uzyskaniem niskiej wyceny instrumentu finansowego.

Dla instrumentów finansowych z określonym terminem wykupu lub określoną gwarancją kapitału wyjście lub zamknięcie inwestycji przed terminem wykupu danego instrumentu może wiązać się z potencjalną  stratą finansową, jak również utratą gwarancji kapitału.

  1. wskazanie na fakt, że w wyniku transakcji na takich instrumentach inwestor może przyjąć zobowiązania finansowe i zaciągnąć inne dodatkowe zobowiązania, w tym zobowiązania warunkowe, dodatkowe w stosunku do kosztów kupna instrumentów

Co do zasady, ten instrument finansowy nie wymaga przyjęcia dodatkowych zobowiązań finansowych oraz nie przewiduje zobowiązań warunkowych, które są dodatkowe w stosunku do kosztów kupna instrumentów finansowych. W przypadku produktu, w którym występuje mechanizm dźwigni finansowej, Inwestor musi być świadomy, że w razie niekorzystnego rozwoju sytuacji rynkowej istnieje ryzyko przyjęcia dodatkowych zobowiązań finansowych, które są dodatkowe w stosunku do kosztów kupna instrumentu finansowego.

  1. wskazanie na wszelkie wymogi dotyczące depozytu zabezpieczającego lub podobnych zobowiązań obowiązujących w odniesieniu do tego rodzaju instrumentów

Ten instrument finansowy nie wymaga wniesienia depozytu zabezpieczającego lub podobnych zobowiązań.

ETF

Charakterystyka

ETF - tytuły uczestnictwa funduszy inwestycyjnych (Exchange Traded Funds), których podstawową cechą jest obrót na rynku wtórnym, najczęściej na giełdzie papierów wartościowych lub w alternatywnym systemie obrotu, dzięki czemu mają wyższą płynność w porównaniu z jednostkami uczestnictwa lub certyfikatami funduszy inwestycyjnych, a koszty związane z nabyciem i zbyciem są relatywnie niższe. Najczęściej celem inwestycyjnym Exchange Traded Funds jest jak najdokładniejsze odwzorowywanie zachowania określonego indeksu lub innego wskaźnika rynkowego, ale są również fundusze definiujące własną, unikatową politykę inwestycyjną.

Czynniki Ryzyka

Zgodnie z art. 48 ust 2 Rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2017/565 z dnia 25 kwietnia 2016 r.  opis ryzyka instrumentów finansowych zawiera następujące elementy:

  1. wskazanie na ryzyko związane z danym rodzajem instrumentu finansowego, w tym wyjaśnienie mechanizmu dźwigni finansowej i jego wpływu na ryzyko utraty całej inwestycji, w tym ryzyko związane z niewypłacalnością emitenta lub powiązanymi zdarzeniami, takimi jak umorzenie lub konwersja długu,
  2. wskazanie na zmienność ceny określonych instrumentów lub ograniczenia dotyczące dostępności rynku na takie instrumenty.

Z inwestowaniem w ETF związane jest większość ryzyk opisanych wcześniej w odniesieniu do akcji, tj.:

  • ryzyko przyszłego kształtowania się kursu – klient ponosi ryzyko niekorzystnego przebiegu cen w przyszłości;
  • ryzyko zmienności cen – ETF jak każdy instrument finansowy podlega zmienności cen na rynkach międzynarodowych i inwestor może stracić część lub całość zainwestowanych środków finansowych;
  • ryzyko finansowe – możliwa jest utrata części bądź całości środków pieniężnych;
  • ryzyko zawieszenia obrotu lub wykluczenia instrumentu finansowego z obrotu;
  • ryzyko związane z sytuacją makroekonomiczną i międzynarodową kraju – w przypadku nagłego załamania koniunktury gospodarczej danego kraju możliwe jest nagłe załamanie sektora gospodarki będącego podstawą notowań danego ETF, kraj może zostać objęty sankcjami gospodarczymi i wyjście z inwestycji może być niemożliwe;
  • ryzyko walutowe – w przypadku wahań kursów walutowych cena instrumentu bazowego ETF może rozwinąć się w sposób niekorzystny;
  • ryzyko regulacyjne kraju inwestowania – w przypadku zmiany otoczenia regulacyjnego mogą dojść nowe obciążenia regulacyjne w kraju inwestowania, które mogą skutkować nadmiernym obciążeniem w sferze raportowania do regulatora lub mogą uniemożliwić osiąganie zysków w danym obszarze gospodarki;
  • ryzyko instrumentu bazowego – instrument bazowy będący podstawą do określenia kursu ETF może podlegać nadmiernym i nieprzewidzianym fluktuacjom na rynkach międzynarodowych, co może skutkować nadmiernymi wahaniami kursu ETF bądź zawieszeniem notowania tego ETF;
  1. informacje o przeszkodach lub ograniczeniach dotyczących wyjścia z inwestycji, na przykład w odniesieniu do niepłynnych instrumentów finansowych lub instrumentów finansowych o ustalonym okresie inwestycji, w tym ilustrację możliwych metod i skutków wyjścia, informacje o obostrzeniach oraz orientacyjne ramy czasowe sprzedaży instrumentu finansowego pozwalające na odzyskanie kosztów początkowych transakcji na danym rodzaju instrumentów finansowych.

Inwestor może wyjść z inwestycji zbywając instrumenty na rynku finansowym na którym są notowane.

Ryzyko płynności – określa łatwość, z jaką można sprzedać posiadane ETF bez utraty wartości w stosunku do bieżącej ceny rynkowej akcji. Co do zasady, im mniejsza wartość wolumenu obrotów, tym większa zmienność notowań i wyższe ryzyko płynności. W przypadku niepłynnych ETF inwestor może czekać przez długi okres czasu, zanim uda się sprzedać posiadane ETF bez ponoszenia straty, natomiast wcześniejsza sprzedaż, może wiązać się z koniecznością sprzedaży po cenie znacząco niższej niż oczekiwana przez klienta. W przypadku niekorzystnego spadku wartości ETF, czas oczekiwania na odzyskanie początkowej kwoty inwestycji może wynieść kilka lub kilkanaście lat ale istnieje również ryzyko, że klient w ogóle nie odzyska w całości początkowej kwoty inwestycji.

  1. wskazanie na fakt, że w wyniku transakcji na takich instrumentach inwestor może przyjąć zobowiązania finansowe i zaciągnąć inne dodatkowe zobowiązania, w tym zobowiązania warunkowe, dodatkowe w stosunku do kosztów kupna instrumentów,

Nie dotyczy, ten instrument finansowy nie wymaga przyjęcia dodatkowych zobowiązań finansowych oraz nie przewiduje zobowiązań warunkowych, które są dodatkowe w stosunku do kosztów kupna instrumentów finansowych.

  1. wskazanie na wszelkie wymogi dotyczące depozytu zabezpieczającego lub podobnych zobowiązań obowiązujących w odniesieniu do tego rodzaju instrumentów

Nie dotyczy, ten instrument finansowy nie wymaga wniesienia depozytu zabezpieczającego lub podobnych zobowiązań.

Lokata strukturyzowana (inwestycyjna)

Charakterystyka:

Lokata strukturyzowana to produkt finansowy, który łączy w sobie inwestycję na rynku finansowym  z lokatą terminową.

Lokata strukturyzowana stanowi połączenie bezpieczeństwa depozytu bankowego z korzyściami z inwestycji na rynku finansowym. Aby zapewnić Klientowi stuprocentową gwarancję zwrotu kapitału, znaczna część środków jest inwestowana w depozyt utrzymywany w Banku, objęty gwarancją Bankowego Funduszu Gwarancyjnego – w zakresie wynikającym z prawa. Pozostała część kapitału jest lokowana w instrumenty rynku finansowego. Klient, który utrzyma lokatę do ustalonego terminu jej zakończenia ma gwarancję zwrotu zainwestowanego kapitału, natomiast oprocentowanie lokaty uzależnione jest od wyceny instrumentu, na podstawie którego zbudowana jest inwestycja. Lokata inwestycyjna cechuje się niskim ryzykiem w stosunku do innych produktów, gdyż inwestor ma 100-procentową gwarancję ochrony kapitału w dniu rozliczenia lokaty. Ryzyko lokaty ogranicza się jedynie do możliwości utraty odsetek (dodatkowej premii).

W dniu rozliczenia lokaty inwestor otrzymuje cały zainwestowany kapitał i w przypadku pomyślnych zmian na rynku – także dodatkową premię. Wysokość premii zależy od skali zmian cen obserwowanego instrumentu finansowego. Wcześniejsze zakończenie lokaty oznacza konieczność poniesienia przez Klienta opłaty za wyjście. Opłata maleje memoriałowo każdego dnia – do zera w dniu rozliczenia lokaty. Ponadto Klient otrzyma zwrot części zainwestowanego kapitału, która została zainwestowana w depozyt utrzymywany w Banku. W przypadku wcześniejszego zakończenia lokaty Bank nie wypłaca dodatkowej premii, o ile wstępne warunki zawarcia lokaty inwestycyjnej dla danej emisji nie stanowią inaczej.

Stopa zwrotu z lokaty strukturyzowanej uzależniona jest od wartości instrumentu bazowego, który jest wskazany w dokumentacji lokaty strukturyzowanej.

Ochrona kapitału

Cechą charakterystyczną lokaty strukturyzowanej jest to, że kapitał inwestora jest chroniony jak na lokacie terminowej i w dniu zapadalności lokaty inwestor otrzyma 100% wpłaconego kapitału. Oznacza to, że produkt gwarantuje 100% ochronę kapitału, o ile nie nastąpi zerwanie Lokaty przed datą zapadalności, tj. przed Dniem Rozliczenia Lokaty.

Środki pieniężne zainwestowane w lokatę strukturyzowaną są gwarantowane przez Bankowy Fundusz Gwarancyjny.

Czynniki ryzyka:

Zgodnie z art. 48 ust 2 Rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2017/565 z dnia 25 kwietnia 2016 r.  opis ryzyka instrumentów finansowych zawiera następujące elementy:

  1. wskazanie na ryzyko związane z danym rodzajem instrumentu finansowego, w tym wyjaśnienie mechanizmu dźwigni finansowej i jego wpływu na ryzyko utraty całej inwestycji, w tym ryzyko związane z niewypłacalnością emitenta lub powiązanymi zdarzeniami, takimi jak umorzenie lub konwersja długu,
  2. wskazanie na zmienność ceny określonych instrumentów lub ograniczenia dotyczące dostępności rynku na takie instrumenty.

Ten instrument finansowy nie zawiera w sobie dźwigni finansowej.

Ryzyko braku dostępność informacji z danego rynku – rynki, na których występuje duża niepewność oraz zmienność, mogą wysyłać do inwestorów sprzeczne informacje, co może powodować zniekształcenie lub całkowity brak informacji, a w konsekwencji może to prowadzić do błędnej decyzji inwestycyjnej;

Ryzyko płynności – wcześniejsze wyjście z produktu oznacza poniesienie przez Klienta opłaty za wyjście, która wiąże się z utratą zainwestowanego kapitału. Opłata maleje memoriałowo każdego dnia – do zera w dniu rozliczenia lokaty. W przypadku wcześniejszego zakończenia lokaty Bank nie wypłaca dodatkowej premii, o ile wstępne warunki zawarcia lokaty inwestycyjnej dla danej emisji nie stanowią inaczej;

Ryzyko podatkowe – ryzyko zmiany przepisów podatkowych powodujące, iż inwestowanie w instrumenty i produkty finansowe związane będzie z większymi niż dotychczas obciążeniami podatkowymi, co może skutkować zmniejszeniem opłacalności inwestycji;

Ryzyko prawne – ryzyko związane ze zmianami prawnymi dotyczącymi regulacji, którym podlegają emitenci lub dystrybutorzy instrumentów czy produktów finansowych;

Ryzyko rynkowe – ryzyko zawsze występujące, a związane z koniunkturą na rynku instrumentów lub produktów finansowych. Dotyczy niepewności związanej z możliwością zmian w politycznym lub gospodarczym otoczeniu kraju, które mogą skutkować rozchwianiem sytuacji rynkowej i przez to wpłynąć na konkretny sektor, firmę lub instrument czy produkt finansowy. Głównymi czynnikami wrażliwości są: poziom inflacji, stopy procentowej, deficyty budżetowe, poziom bezrobocia, saldo obrotów bieżących, poziom popytu konsumpcyjnego oraz inne czynniki makroekonomiczne. Efektem nieuwzględnienia tego ryzyka może być podjęcie błędnej decyzji o rozpoczęciu lub zakończeniu inwestycji;

Złożoność produktu – dotyczy ryzyka związanego z charakterem produktu oraz związaną  z nim dokumentacją. Im bardziej złożony, niestandardowy produkt, tym bardziej złożona będzie jego dokumentacja oraz zawarte w niej opisy. W efekcie zrozumienie zasad działania danego produktu może być utrudnione.

  1. informacje o przeszkodach lub ograniczeniach dotyczących wyjścia z inwestycji, na przykład w odniesieniu do niepłynnych instrumentów finansowych lub instrumentów finansowych o ustalonym okresie inwestycji, w tym ilustrację możliwych metod i skutków wyjścia, informacje o obostrzeniach oraz orientacyjne ramy czasowe sprzedaży instrumentu finansowego pozwalające na odzyskanie kosztów początkowych transakcji na danym rodzaju instrumentów finansowych

Ryzyko płynności – wcześniejsze wyjście z produktu oznacza poniesienie przez Klienta opłaty za wyjście, która wiąże się z utratą zainwestowanego kapitału. Opłata maleje memoriałowo każdego dnia – do zera w dniu rozliczenia lokaty. W przypadku wcześniejszego zakończenia lokaty Bank nie wypłaca dodatkowej premii, o ile wstępne warunki zawarcia lokaty inwestycyjnej dla danej emisji nie stanowią inaczej;

  1. wskazanie na fakt, że w wyniku transakcji na takich instrumentach inwestor może przyjąć zobowiązania finansowe i zaciągnąć inne dodatkowe zobowiązania, w tym zobowiązania warunkowe, dodatkowe w stosunku do kosztów kupna instrumentów

Ten instrument finansowy nie wymaga przyjęcia dodatkowych zobowiązań finansowych oraz nie przewiduje zobowiązań warunkowych, które są dodatkowe w stosunku do kosztów kupna instrumentów finansowych.

  1. wskazanie na wszelkie wymogi dotyczące depozytu zabezpieczającego lub podobnych zobowiązań obowiązujących w odniesieniu do tego rodzaju instrumentów

Ten instrument finansowy nie wymaga wniesienia depozytu zabezpieczającego lub podobnych zobowiązań.

Depozyt dwuwalutowy

Depozyt  dwuwalutowy (inwestycja dwuwalutowa) - inwestycja oparta na pochodnych instrumentach finansowych (opcjach walutowych), jest to połączenie oprocentowanego depozytu z transakcją terminową dotyczącą danej pary walut.

Inwestycja dwuwalutowa jest produktem pochodnym dającym szansę na uzyskanie znacznie większego oprocentowania w stosunku do tradycyjnej lokaty bankowej za cenę akceptacji wyższego ryzyka związanego ze zmianami kursu walutowego.

Zakładając depozyt należy uzgodnić z Bankiem m.in.: walutę, w której depozyt zostanie założony (waluta podstawowa) oraz walutę, w której może być zwrócona wpłata inwestora, jeśli nastąpi przewalutowanie (waluta wymiany), okres depozytu, wysokość depozytu, kurs zamiany oraz oprocentowanie. Oprocentowanie depozytu składa się z dwóch części: oprocentowania, tak jak dla lokaty bankowej oraz premii za ponoszone ryzyko. Po zakończeniu inwestycji Bank wypłaca: uzgodnione wcześniej oprocentowanie – zawsze w walucie podstawowej – a także kwotę depozytu w walucie podstawowej lub, jeśli dojdzie do przewalutowania, w walucie wymiany.

Przewalutowanie jest operacją, w której Bank dokonuje przeliczenia kwoty depozytu wyrażonej w walucie podstawowej na kwotę depozytu wyrażoną w walucie wymiany po uzgodnionym z Klientem kursie zamiany. O przewalutowaniu decyduje porównanie kursu zamiany do kursu rynkowego danej pary walut, które jest dokonywane przez Bank zawsze na dwa dni robocze przed terminem zakończenia inwestycji.

Produkt zakłada gwarancję uzyskania oprocentowania w walucie podstawowej, jednakże ostateczny wynik kapitału (ewentualne przewalutowanie kwoty bazowej) jest uzależniony od rynku walutowego. Oznacza to, że w przypadku pozytywnym waluta podstawowa nie umocniła się do waluty wymiany ponad kurs zamiany, a kapitał wypłacany jest w walucie podstawowej. W przypadku scenariusza pesymistycznego, w momencie gdy waluta podstawowa umocniła się do waluty wymiany ponad kurs zamiany – następuje wypłata odsetek w walucie podstawowej, jednakże zainwestowany kapitał zostaje przewalutowany po kursie zamiany, który jest mniej korzystny niż kurs aktualnie dostępny na rynku walutowym.

Czynniki Ryzyka

Zgodnie z art. 48 ust 2 Rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2017/565 z dnia 25 kwietnia 2016 r  opis ryzyka instrumentów finansowych zawiera następujące elementy:

  1. wskazanie na ryzyko związane z danym rodzajem instrumentu finansowego, w tym wyjaśnienie mechanizmu dźwigni finansowej i jego wpływu na ryzyko utraty całej inwestycji, w tym ryzyko związane z niewypłacalnością emitenta lub powiązanymi zdarzeniami, takimi jak umorzenie lub konwersja długu
  2. wskazanie na zmienność ceny określonych instrumentów lub ograniczenia dotyczące dostępności rynku na takie instrumenty

Ryzyko ponoszone przez Klienta polega na możliwości przewalutowania zainwestowanej kwoty depozytu po kursie gorszym niż rynkowy i otrzymania kwoty niższej – w przeliczeniu na walutę podstawową – niż zainwestowana. W przypadku wycofania depozytu przed uzgodnionym terminem Klient nie otrzymuje odsetek od depozytu ani też premii. Ponadto Bank obciąża posiadacza depozytu opłatą z tytułu zerwania depozytu przed terminem. Jej wysokość zostaje ustalona w dniu złożenia przez Klienta dyspozycji wycofania depozytu.

Ryzyko podatkowe – ryzyko zmiany przepisów podatkowych powodujące, iż inwestowanie w instrumenty finansowe i produkty finansowe związane będzie z większymi niż dotychczas obciążeniami podatkowymi, co może skutkować zmniejszeniem opłacalności inwestycji;

Ryzyko prawne – ryzyko związane ze zmianami prawnymi dotyczącymi regulacji, którym podlegają emitenci lub dystrybutorzy instrumentów lub produktów finansowych;

Ryzyko rynkowe – ryzyko zawsze występujące, a związane z koniunkturą na rynku instrumentów finansowych lub produktów finansowych. Dotyczy niepewności związanej z możliwością zmian w politycznym lub gospodarczym otoczeniu kraju, które mogą skutkować rozchwianiem sytuacji rynkowej i przez to wpłynąć na konkretny sektor, firmę lub instrument czy produkt finansowy. Głównymi czynnikami wrażliwości są: poziom inflacji, stopy procentowej, deficyty budżetowe, poziom bezrobocia, saldo obrotów bieżących, poziom popytu konsumpcyjnego oraz inne czynniki makroekonomiczne. Efektem nieuwzględnienia tego ryzyka może być podjęcie błędnej decyzji o rozpoczęciu lub zakończeniu inwestycji;

Ryzyko złożoności produktu – dotyczy ryzyka związanego z charakterem produktu oraz związaną z nim dokumentacją. Im bardziej złożony, niestandardowy produkt, tym bardziej złożona będzie jego dokumentacja oraz zawarte w niej opisy. W efekcie zrozumienie zasad działania danego produktu może być utrudnione w przypadku skomplikowanej struktury produktu oraz jego dokumentacji;

Ryzyko poniesienia opłaty za przedterminowe zerwanie depozytu - w przypadku zerwania depozytu przed dniem  rozliczenia Klient otrzymuje jedynie zwrot zainwestowanego kapitału (bez odsetek) oraz zostaje obarczony opłatą, której wysokość podawana jest do wiadomości w dniu zerwania lokaty;

  1. informacje o przeszkodach lub ograniczeniach dotyczących wyjścia z inwestycji, na przykład w odniesieniu do niepłynnych instrumentów finansowych lub instrumentów finansowych o ustalonym okresie inwestycji, w tym ilustrację możliwych metod i skutków wyjścia, informacje o obostrzeniach oraz orientacyjne ramy czasowe sprzedaży instrumentu finansowego pozwalające na odzyskanie kosztów początkowych transakcji na danym rodzaju instrumentów finansowych

Mimo, że depozyt dwuwalutowy ma określony okres inwestycji i mimo, że nie jest instrumentem notowanym, nie ma ograniczeń innych niż określone w Regulaminie dotyczących płynnego wyjścia z inwestycji. Przy czym skutkiem wcześniejszego wyjścia z inwestycji w depozyt dwuwalutowy jest poniesienie straty przez inwestora.

  1. wskazanie na fakt, że w wyniku transakcji na takich instrumentach inwestor może przyjąć zobowiązania finansowe i zaciągnąć inne dodatkowe zobowiązania, w tym zobowiązania warunkowe, dodatkowe w stosunku do kosztów kupna instrumentów

 

W wyniku transakcji nabycia depozytu dwuwalutowego inwestor nie może przyjąć zobowiązań finansowych i zaciągnąć innych dodatkowych zobowiązań, w tym zobowiązań warunkowych, dodatkowych w stosunku do kosztów kupna instrumentów.

  1. wskazanie na wszelkie wymogi dotyczące depozytu zabezpieczającego lub podobnych zobowiązań obowiązujących w odniesieniu do tego rodzaju instrumentów.

Z inwestycją w depozyt dwuwalutowy nie jest związany depozyt zabezpieczający lub inne podobne zobowiązania.

ADR/GDR

Charakterystyka:

Kwity depozytowe mogą być wystawiane jako amerykańskie kwity depozytowe ADR lub globalne kwity depozytowe GDR. ADR są wystawiane i notowane w USD.

ADR (American Depository Receipts)

- amerykańskie kwity depozytowe, które są emitowane przez amerykańskie instytucje finansowe w celu umożliwienia inwestorom amerykańskim inwestowania kapitału w akcje spółek zagranicznych

GDR (Global Depository Receipts)

- globalne kwity depozytowe. Certyfikat wystawiany przez instytucje finansową w celu poświadczenia akcji złożonych w depozycie banku - emitenta certyfikatu

Kwity ADR są podporządkowane regułom rynku amerykańskiego, a GDR regułom innych krajów. Ze względu na rodzaj emisji wyróżniamy emisję niesponsorowaną i sponsorowaną. Pierwsza odbywa się bez udziału remitenta akcji, a jej mechanizm polega na tym, że inwestor zagraniczny np. bank inwestycyjny, kupuje określony pakiet akcji danej spółki na rynku lokalnym. Akcje te są następnie składane w banku depozytowym, który na tej podstawie emituje kwity.

W naszym serwisie stosuje się pliki cookies, które są zapisywane na dysku urządzenia końcowego użytkownika w celu ułatwienia nawigacji oraz dostosowania serwisu do preferencji użytkownika. Szczegółowe informacje o plikach cookies znajdziesz w Polityce prywatności. Zablokowanie zapisywania plików cookies na urządzeniu końcowym lub ich usunięcie możliwe jest w po właściwym skonfigurowaniu ustawień przeglądarki internetowej. Więcej o blokowaniu i usuwaniu plików cookies znajdziesz w Polityce prywatności. Zablokowanie możliwości zapisywania plików cookies może spowodować utrudnienia lub brak działania niektórych funkcji serwisu. Niedokonanie zmian ustawień przeglądarki internetowej na ustawienia blokujące zapisywanie plików cookies jest jednoznaczne z wyrażeniem zgody na ich zapisywanie. Rozwiń